Kandinsky Wassily Rosyjski malarz, grafik i teoretyk sztuki; 1886 - 92 studiował prawo w Moskwie, od 1896 - malarstwo w Monachium (w akad. sztuk pięknych i szkole A. Ažbego); od 1907 przebywał w Berlinie i Monachium; 1909 zorganizował w Monachium Neue Kunstlervereinigung, a 1911 grupę Der Blaue Reiter; współpracował też z redakcją "Der Sturm". Po wybuchu I wojny świat. powrócił do Rosji, gdzie po rewolucji został czł. Wydziału Sztuki w Lud. Komisariacie Oświaty; 1918 - 21 wykładał we Wchutiemasie i 1920 na uniw. w Moskwie; 1921 zał. Akad. Wiedzy o Sztuce. W końcu 1921 przeniósł się do Niemiec (1922 - 33 wykładał w Bauhausie); 1924 wraz z A. Jawlenskym, P. Klee i L. Feiningerem utworzył grupę Die Blaue Vier. W 1933 osiadł w Neuilly-sur-Seine we Francji. Na malarstwo Kandinsky'ego wywarł wpływ fowizm oraz rodzime, lud. tradycje sztuki ros.; dynamizując formę i potęgując kolorystykę w swych studiach pejzażowych i kompozycjach przeszedł stopniowo (od 1910) do swobodnych, bezprzedmiotowych układów (zw. przez niego impresjami, improwizacjami lub kompozycjami). Zetknięcie z konstruktywizmem i suprematyzmem w okresie moskiewskim poprowadziło go w kierunku geom. precyzji elementów formy, przy zachowaniu właściwej dla jego twórczości dynamiki i dekoracyjności. Teoretyczne założenia swego malarstwa wyłożył w pracy Über das Geistige in der Kunst (1911). Działalność pedag. w Bauhausie wpłynęła na usystematyzowanie tych założeń w pracy Punkt i linia a płaszczyzna (1926, wyd. pol. 1986). Zajmował się również twórczością lit. (utwory sceniczne, opowiadania i poematy prozą). Wywarł wielki wpływ na rozwój malarstwa abstrakc. po II wojnie światowej.

Nowa encyklopedia powszechna PWN