Edouard Manet Francuzki malarz i grafik; uczył się u Th. Couture'a, w czasie licznych podróży kopiował dzieła dawnych mistrzów (zwłaszcza weneckich i hiszpańskich) znajdujące się w Luwrze i innych muzeach europejskich.
Głośnymi dziełami z pierwszego okresu stały się Śniadanie na trawie (1863, wystawione na tzw. Salonie Odrzuconych) i Olimpia (1863) - obrazy szokujące zderzeniem współczesności, właściwej naturalistom tematyki ze sztuką wielkich mistrzów przeszłości (Giorgiona, Tycjana, Rafaela). Stała konfrontacja obrazowanej bezpośrednio rzeczywistości i artystycznej tradycji pozostała najistotniejszym problemem malarstwa Maneta. Szczególnie żywy był jego dialog z malarstwem D. Vélazqueza (Martwy torreador 1864-65) i F. Goi (Rozstrzelanie cesarza Maksymiliana 1868, Balkon 1868-69). W kształtowaniu malarskiej formy dzieł Manet zaznaczył się także wpływ drzeworytu jap., widoczny w przestrzennej budowie obrazów i operowaniu płaską plamą barwną (portret E. Zoli, 1868). Od ok. 1870 przejęcie jasnej, rozsłonecznionej palety i aktualnej, parysko-plenerowej tematyki zbliżyło Maneta do poszukiwań grupy malarzy od 1874 nazywanych impresjonistami (Barka Moneta, Argenteuil, oba 1874). Przy licznych podobieństwach Manet zachował odrębność wobec sztuki impresjonistów, utrzymując dbałość o klas. układy kompozycyjne i odniesienia do sztuki przeszłości (Bar w Folies-Bergere 1882).

Nowa encyklopedia powszechna PWN