Malarz franc., jeden z najwybitniejszych twórców sztuki nowoczesnej. 1861-64 przebywał w Paryżu, gdzie studiowal dzieła dawnych mistrzów w Luwrze oraz uczęszczał do Academie Siusse; zaprzyjaźnił się wówczas z C. Pissarem i zbliżyl się do grupy przyszłych impresjonistów. W 1888 osiadł w Aix-en-Provence, gdzie przebywal do końca życia.
We wczesnym okresie twórczości, oprócz ekspresyjnych i dynamicznych scen figuralnych (pod wpływem Veronese'a, E. Delacroix i G. Courbeta) jak Kuszenie św. Antoniego , Idylla, Cezane malował martwe natury nawiązujące do E. Maneta Martwa natura z czarnym zegarem, pejzaże z Estaque i Paryża , studia portretowe, w których zaznacza się właściwe Cezanowi współzależne traktowanie bryły i plamy barwnej. Od 1873 tworzył pod wpływem impresjonizmu, co przyniosło oczyszczenie i rozjaśnienie jego palety, wzmożenie wibracji barw i uspokojenie faktury Dom powieszonego, Portret V. Chocqueta. Odszedł jednak od impresjonizmu w kierunku wyrazistego rysunku, budowania formy kolorem, klas. kompozycji dużych płaszczyzn. Prace z 1876-82 cechuje przejrzystość i równowaga kompozycyjna, budowanie przestrzeni przez nawarstwianie planów i określenie struktury przedmiotów przez geometryzacje (Topole, Autoportret , martwe natury z jabłkami i paterą ).
Około 1885 gł. Problemem malarskiego widzenia Cezana stało się wydobycie wzajemnego oddziaływania form i kolorów Błękitny wazon, Autoportret z paletą, Kąpiace się. W kilku wersjach tematu Góra św. Wiktorii usiłował połączyć jednością kompozycji różne punkty widzenia, co doprowadziło do kubizmu. W 1890-95 malował głównie kompozycje figuralne i portrety, dążąc do osiągnięcia pełni formy mal. Po 1895 zaznaczyło się u Cezana dążenie do dramatycznej i dynamicznej syntezy środków wyrazu Wielka pinia w Montriant, Kamieniołomy w Bibemus, Portret A. Vollarda .Od 1898 niemal do końca życie pracował także nad Wielkimi kąpiącymi się; opierając się na studium natury , dążył w tym dziele do odnowienia klas. zasad kompozycji .
Dopiero w ostatnich latach życia Cezanne malarstwo jego znalazło uznanie , a indywidualna wystawa 1895 w Paryżu zapoczątkowała wpływ sztuki Cezanne na awangarde malarstwa tych lat. Dzieła i poglądy artystyczne Cezanne oddziałały na wiele kierunków artystycznych ( m.in. kubizm) i sztukę XX w.

Nowa encyklopedia powszechna PWN